چسبندگی آندومتریوز
چسبندگی آندومتریوز، نوارهای ضخیمی از بافت اسکار است که می تواند اندام ها را به هم متصل کند. چسبندگی زمانی ایجاد می شود که بافت در ناحیه لگن آسیب ببیند. آندومتریوزها، به عنوان بخشی از روند بهبود طبیعی تشکیل می شوند.
اگرچه آندومتریوز یک عامل خطرناک برای ایجاد چسبندگی است، اما این تنها دلیل ممکن نیست و چسبندگی نتیجه غیر قابل اجتناب آندومتریوز نمی باشد. در این مقاله، ما چسبندگی آندومتریوز را با جزئیات بیشتری از جمله نحوه تشخیص و درمان توسط پزشکان بررسی می کنیم.
چسبندگی آندومتریوز چیست؟
چسبندگی های آندومتریوز، انبوهی از بافت های زخم ضخیم و اسکار در قسمت داخلی بدن هستند. بدن معمولاً در پاسخ به التهاب و صدمات، بافت اسکار ایجاد می کند. بنابراین این بافت ممکن است پس از جراحی تشکیل شود.
آندومتریوز پیشرفته می تواند باعث ایجاد چسبندگی شود. ایمپلنت های آندومتریوز وقتی رشد کرده و در طی چرخه قاعدگی فرد خونریزی می کنند، باعث التهاب می شوند. بدن در طی روند بهبود با تشکیل بافت اسکار به این التهاب پاسخ می دهد. توده های بزرگی از بافت اسکار ممکن است در مناطقی ایجاد شود که آندومتریوز روی آنها تأثیر می گذارد.
چسبندگی می تواند عوارض جدی ایجاد کند، به ویژه هنگامی که بسیار بزرگ باشد. به عنوان مثال، چسبندگی آندومتر می تواند به تخمدان ها متصل شود و خون رسانی را قطع کند. همچنین ممکن است خون را در تخمدان ها به دام بیندازد و باعث کیست تخمدان شود.
| جهت بازدید از اینستاگرام دکتر فهیمه ثابت کلیک کنید |
علت چسبندگی آندومتریوز
چسبندگی همچنین می تواند روی باروری تأثیر بگذارد و باعث شود انتقال تخمک به رحم سخت تر شود. تحقیقات نشان می دهد که بین 30 تا 50 درصد از افراد مبتلا به آندومتریوز دارای مشکلات باروری هستند. با این حال آندومتریوز تنها بیماری نیست که باعث چسبندگی می شود.
فرد ممکن است در ناحیه لگن به دلیل عوامل زیر، به چسبندگی دچار شود:
یک عفونت شدید
یک اختلال التهابی
آسیب یا ضربه به رحم یا مناطق اطراف آن
جراحی، از جمله جراحی برای رفع آندومتریوز
انجام جراحی آندومتریوز می تواند خطر چسبندگی را افزایش دهد. حتی جراحی برای از بین بردن چسبندگی نیز می تواند باعث چسبندگی جدید شود.
علائم چسبندگی آندومتریوز
اگرچه بسیاری از افراد مبتلا به چسبندگی آندومتریوز گزارش می کنند که درد لگن دارند، مطالعات اندکی وجود دارند که رابطه بین چسبندگی و درد را ارزیابی کرده باشد.
برخی از پزشکان معتقدند رابطه بین چسبندگی و درد رابطه روشنی نیست. به عنوان مثال، کارشناسان اعتقاد دارند که درد اندومتریوز از درد ناشی از چسبندگی متفاوت است.
دکتر هری رایش، متخصص اندومتریوز، در این مورد معتقد است: “درد آندومتریوز مستقیماً از روند التهابی در داخل ضایعات آندومتریوز حاصل می شود. چسبندگی، هنگامی که روده ها را به هم متصل می کند، می تواند درد خود را ایجاد کند، که جدا از درد اندومتریوز است. “
مطالعه ای در سال 2009 به طور مستقیم نقش چسبندگی در درد آندومتریوز را بررسی کرده است. محققان ارتباطی بین علائم درد و محل و میزان چسبندگی شناسایی کردند.
با این حال، یک مطالعه محدود اما جدیدتر نشان می دهد که وجود چسبندگی لگن با میزان درد گزارش شده توسط شرکت کنندگان ارتباط ندارد.
در حقیقت، گروهی از شرکت کنندگان که کمترین میزان درد را گزارش کرده اند، نسبت افراد مبتلا به چسبندگی بیشترین میزان درد را داشته اند. نمره دهی جسمی، اجتماعی و عاطفی نشان داد که این افراد به بهترین وجه قادر به کنار آمدن با درد لگن خود هستند.
علاوه بر درد، برخی از علائم دیگری که افراد دچار چسبندگی ممکن است تجربه کنند عبارتند از:
- اسهال
- یبوست
- درد شکم
- درد واژن
- حالت تهوع
- خونریزی از رکتوم
- التهاب مزمن که باعث درد می شود.
مراحل چسبندگی آندومتریوز
برخی از پزشکان آندومتریوز را به 1 تا 4 مرحله تقسیم می کنند تا میزان و شدت آن مشخص شود. افراد مبتلا به آندومتریوز در مرحله 3 یا 4 بیشتر دچار چسبندگی می شوند. با این وجود اتفاق نظر درباره چسبندگی آندومتریوز وجود ندارد و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.
چسبندگی آندومتریوز می تواند در هر نقطه از لگن یا شکم ایجاد شود، از جمله:
- مثانه
- راست روده
- خارج از رحم
- تخمدان ها و لوله های رحمی
چگونه علائم خود را کنترل کنیم؟
اگر به چسبندگی آندومتریوز مبتلا هستید، یافتن راهی برای کنترل علائم می تواند یک نیاز ضروری باشد. روش های مختلف برای افراد مختلف وجود دارند.
داروهای مسکن بدون نسخه، مانند ایبوپروفن (Advil) و استامینوفن (Tylenol) می توانند به کاهش درد کمک کنند، اما بعضی اوقات موثر نیستند. نشستن در وان گرم یا استفاده از کیسه آب گرم در هنگام تشدید شدن درد می تواند به شل شدن عضلات و تسکین درد ناشی از چسبندگی کمک کند. پزشک شما همچنین ممکن است روش های ماساژ و فیزیوتراپی را برای کاهش بافت اسکار و کاهش درد توصیه کند. این شرایط می تواند بر روابط جنسی، زندگی اجتماعی و سلامت روانی شما تأثیر بگذارد. با مراجعه به روانپزشک، می توانید مشکلات روانی خود را تسکین دهید.
چه گزینه های درمانی برای چسبندگی در دسترس است؟
از بین بردن چسبندگی، خطر بازگشت چسبندگی، یا ایجاد چسبندگی بیشتر را به همراه دارد. بهتر است که هنگام برداشتن چسبندگی آندومتریوز، مراقب این خطر باشید.
چسبندگی از طریق نوعی جراحی برطرف می شود. محل چسبندگی شما تعیین می کند که چه نوع روش درمانی جراحی برای شما بهتر است. برخی از روش های رفع چسبندگی باید به جای لیزر با تجهیزات سنتی جراحی انجام شوند.
جراحی برای از بین بردن چسبندگی در حالی انجام می شود که تحت بیهوشی عمومی در بیمارستان قرار دارید. زمان بهبودی می تواند بسته به بزرگ بودن زخم جراحی شما متفاوت باشد. تحقیقات بیشتری در مورد نتایج حذف و رفع چسبندگی لازم است. به نظر می رسد میزان موفقیت به ناحیه ای از بدن که چسبندگی دارد، وابسته است.
